อาทิตย์นี้เราดูหนังดูซีรีส์ทุกวัน เรื่องที่ชอบที่สุดคือ Welcome to The Quiet Room (2007) เกี่ยวกับ Asuka Sakura ผู้หญิงอ่อนหัดหนึ่งคน เธออายุ 28 และเป็นนักเขียนอิสระ ชีวิตของอะสุกะดูเหมือนจะผาดโผน โชกโชน เธอชอบทุกเรื่องที่มันขำๆ กินเหล้ายาปาร์ตี้ประจำ จากที่เคยเป็นนางแบบ และแต่งงานกับผู้ชายที่คิดว่าจะทำให้ชีวิตมั่นคงได้ แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกกันในที่สุด เพราะความคิดและชีวิตต่างกันสุดขั้ว 

เธอเลิกจากการเป็นภรรยา และตระเวนทำงานเป็นพนักงานในเซ็กซี่บาร์ ก่อนที่จะเจอกับแฟนคนใหม่ ผู้เป็นนักเขียนบทรายการตลก และช่วยทำให้ชีวิตอะสุกะพลิกผันมาสู่การเป็นนักเขียนอิสระ

ชีวิตของอะสุกะดูเหมือนจะมีรสชาติ สนุกสนานไปวันๆ ไม่มีปัญหาอะไร แต่จริงๆ แล้วมันเต็มไปด้วยความน่าเบื่อ ความกดดัน รวมๆ กันแล้วอาจจะเรียกว่าเหงาลึก จนกระทั่งวันนึง ชีวิตเปลี่ยนอีกรอบ เพราะเธอกินยานอนหลับบวกเหล้าเบียร์เกินขนาด ทำให้เธอโดนส่งไปล้างท้องที่โรงพยาบาล

หลังจากหลับไป 3 วัน เธอตื่นมาก็ต้องตกใจ เพราะตัวเองอยู่ในโรงพยาบาลโรคจิต ซึ่งมีห้องที่ทุกคนไม่อยากจะเข้าเรียกกันว่า Quiet Room เพราะใครที่เข้าไปอยู่ในนั้นจะถูกตรึงแขนขาและต้องนอนแผ่มองเพดานอยู่บนเตียงเฉยๆ 

ที่โรงพยาบาลโรคจิตที่ดูจะหลอนๆ สำหรับคนที่ไม่ได้คิดว่าตัวเองผิดปกติอะไรและอยากจะกลับไปยังโลกภายนอกให้เร็วที่สุดอย่างอะสุกะ เธอกลับได้พบกับคนบ้าๆ บอๆ แปลกๆ หลายแบบ ซึ่งในมิตรภาพที่ไม่ค่อยน่าจะไว้เนื้อเชื่อใจได้นั้น เธอก็ได้ค้นพบความหมายของการมีชีวิตอยู่แบบที่ไม่เคยเข้าใจมาก่อน

ดูแล้วก็ขำแต่เศร้า แบบตลกร้ายจริงๆ บางทีคนที่บ้าบอ เหงา เศร้า ซึม ผิดหวังหนักๆ อาจจะไม่ได้เข้าไปอยู่ในโรงพยาบาลโรคจิตที่ที่ทุกคนคิดว่าเอาไว้กักขังความผิดปกติ จริงๆ แล้วพวกเขาเหล่านั้นอาจจะเดินป้วนเปี้ยนอยู่รอบตัวเราก็ได้ หรือแม้กระทั่งตัวเองอาจจะไม่เข้าใจตัวเองว่าภายในลึกๆ ของตัวเองคิดและเป็นอย่างไรจริงๆ 

เราชอบฉากนึงมาก ที่อะสุกะทะเลาะกับยัยป้าอดีตดาราหนังโป๊จอมขี้ตืด เพราะมารื้อของใช้ส่วนตัวกระจุยกระจาย และแอบอ่านจดหมายของอะสุกะ ซึ่งเนื้อหาในจดหมายฉบับนั้น แฟนของเธอได้เขียนมาเล่าเหตุการณ์ก่อนที่เธอจะมาอยู่ที่นี่ และไขข้อข้องใจให้เรา (คนดู) รู้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน (เรื่องจะเล่าแบบย้อนกลับไปในอดีต) เพราะตลอดเวลาที่ดู เราก็คิดว่าอะสุกะดูปกติดีนี่ ชีวิตก็หนุกหนานดีนี่ ดูไม่เหมือนคนบ้าๆ หลอนๆ คนอื่นในโรงพยาบาลแห่งนี้ 

อ้อ...เกือบลืมไป ที่ซื้อเรื่องนี้เพราะว่ามีน้องยู อาโออิ เล่นด้วยล่ะ เธอเล่นเป็นสาวน้อยชุดดำที่ป่วยมีอาการทางจิตคือกินแล้วไปอ้วกออก กินไม่ได้ เป็นบทแบบขรึมๆ โหดๆ หน่อย สุดท้ายเราว่าน้องยูก็เหมาะกับอะไรน่ารักๆ เด็กๆ หวานๆ มากกว่านะ