ยูบงชุน (Kim Eugene) หญิงสาวบ้านนอกได้ช่วยชีวิตหมอ จางจูวอน (Ryu-Jin) ไว้โดยเธอไม่รู้ว่าเขาคือบุตรชายประธานาธิบดี เพราะเกิดบาดเจ็บอยู่บนภูเขาจางจูวอนจึงไม่สามารถเดินทางกลับโซลได้ เขาติดต่อไปยังหัวหน้าบอดี้การ์ดให้ช่วยส่งคนมารับเขาซึ่ง หัวหน้าลี ก็มอบหมายให้ นัมบงกี (Lee Min Ki) ไปรับจางจูวอนโดยไม่ได้บอกฐานะแท้จริงของจางจูวอนให้นัมบงกีรู้ เขาจึงโมโหมากเมื่อต้องรับภาระกิจนั้นทั้งที่ตนกำลังลาพักร้อนและต้องการออก เดทกับผู้หญิงของเขา จางจูวอนส่งยูบงชุนไปรอรับคนของหัวหน้าลีที่สถานีรถไฟ แต่เกิดอุบติเหตุวุ่นวายทำให้นัมบงกีและยูบงชุนไม่ชอบหน้ากันทั้งสองมัก ทะเลาะกันบ่อย ๆ ขณะที่จางจูวอนเอ็นดูในความไร้เดียงสาและจิตใจดีงามของยูบงซุน จางจูวอนทำงานเป็นหมอที่โรงพยาบาลโดยไม่มีใครสักคนที่โรงพยาบาลรู้ฐานะของ เขา เขามีภรรยาและลูกสาวหนึ่งคน ภรรยาของเขาป่วยด้วยโรคเกี่ยวกับสมองเธอไม่สามารถจดจำเรื่องราวหรือใคร ๆ ได้ ใช้ชีวิตเหมือนเด็กปัญญาอ่อนที่จางจูวอนพยายามดูและรักษาภรรยาคนนี้ด้วยความ เหน็ดเหนื่อยมาตลอดขณะที่แม่ต้องการให้เขาหย่ากับเธอเพื่อส่งเธอไปรักษาที่ เมืองนอกแต่จางจูวอนไม่ยอม นัมบงกีทำงานเป็นบอดี้การ์ดให้ที่ทำเนียบการไปรับจางจูวอนที่บ้านยูบงชุนทำ ให้บัตรพนักงานประจำทำเนียบหายทำให้นัมบงกียิ่งรู้สึกว่ายูบงชุนเป็นคนนำโชค ร้ายและความยุ่งเหยิงมาสู่ชีวิตเขา เขาไปหาเธออีกครั้งที่บ้านนอกขณะที่เธอกำลังเสียใจจากการตายของยาย นัมบงกีนอกจากไม่รู้จะปลอบใจอย่างไรยังทำให้ยูบงชุนโกรธ ยูบงชุนเดินทางไปโซลตามเจตนาของยายเพื่อตามหาพ่อ เธอมีภาพถ่ายของเธอในวัยเด็กกับผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเธอเข้าใจว่าเป็นพ่อ ที่โซลเธอไม่มีใครให้พึ่งได้นอกจากหมอจางเธอจึงไปหาเขาแต่เขามัวยุ่งการผ่า ตัดจึงไม่ได้พบเธอ ยูบงชุนมีเงินเก็บจำนวนหนึ่งแต่เธอก็ถูกล้วงกระเป๋า ต้องร่อนเร่ไร้จุดหมายจนได้พบพ่อของนัมบงกีที่มางานครบรอบวันตายของภรรยา ยูบงชุนจึงได้พบนัมบงกีด้วยความบังเอิญอีกครั้งเธอตามเขาไปบ้านแล้วอาศัย ชั่วคราวที่นั่น กระทั่งวันต่อมาได้พบหมอจางซึ่งเขาก็เต็มใจช่วยดูแลยูบงชุนแต่ก่อนจะหาที่ อยู่ให้เธอได้ เขาก็ฝากเธอไว้กับครอบครัวนัมบงกี โดยที่บงกีไม่เต็มใจแต่พ่อของนับบงกียอมให้เธออยู่ด้วยที่บ้านเพราะเห็นภาพ ถ่ายประธานาธิบดีที่อุ้มยูบงชุนสมัยเด็กก็เข้าใจว่าเธอเป็นลูกอีกคนของ ประธานาธิบดี นัมบงกีจึงได้แต่แปลกใจที่พ่อเขาดีต่อยูบงชุนมากและหัวหน้าองค์รักษ์ลีก็ ปฏิบัติต่อหมอจางอย่างไม่ปกติธรรมดา